ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΩΝ

Η επεξεργασία του σφουγγαριού αρχίζει αμέσως μετά την εξαγωγή του από τη θάλασσα, διότι το ζώο πεθαίνει πολύ γρήγορα και λόγω της αποσύνθεσης που ακολουθεί το σφουγγάρι καταστρέφεται . Με ποδοπάτημα και πλύσιμο με θαλασσινό νερό αφαιρείται το σώμα του ζώου. Επίσης αφαιρούνται ξένα σώματα όπως (άμμος, πέτρες, διάφορα μικρόζωα, καρκινοειδή και οστρακοειδή που συμβιώνουν πάνω του). Ύστερα αφήνονται στον ήλιο να πεθάνουν και επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία.

Περασμένα σε αρμαθιές ρίχνονται στη θάλασσα τη νύχτα όπου με τα κύματα ξεπλένονται από τα υπολείμματα της μεμβράνης. Στη συνέχεια, ανασύρονται από τη θάλασσα, στύβονται και απλώνονται στον ήλιο για να στεγνώσουν. Μετά πακετάρονται σε σακιά και αποθηκεύονται στο σκάφος. Είναι απαραίτητο να ξαναβραχούν και να στεγνώσουν γιατί με την υγρασία μπορεί να πάρουν το χρώμα της σκουριάς. Αυτό τα καθιστά κατώτερης ποιότητας μέχρι και εντελώς άχρηστα. Πολλές φορές γίνεται στο πλοίο πρόxειρο ψαλίδισμα και κατάταξη σε κατηγορίες με σκοπό την υψηλότερη τιμή πώλησης. Με την επιστροφή του πλοίου τα σφουγγάρια απλώνονται πάλι για να επιδειχθεί η παρτίδα στους εμπόρους. Το εμπόρευμα πωλείται και αγοράζεται ως ενιαίο σύνολο.

ΕΥΡΕΣΗ ΘΕΜΑΤΟΣ: ΘΩΜΑΣ ΒΟΥΖΑΣ, ΚΑΡΔΙΤΣΑ

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

 

ΟΞΥΓΟΝΟ ΣΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ

Στο θαλασσινό νερό υπάρχουν διαλυμένα αέρια τα οποία είναι σημαντικά για το μεταβολισμό των θαλάσσιων οργανισμών (οξυγόνο και διοξείδιο του άνθρακα). Η διαλυτότητα των αερίων εξαρτάται από τη θερμορασία: δηλαδή όσο πιο υψηλή η θερμοκρασία τόσο μειώνεται η διαλυτότητα των αερίων. Ισχύει και το αντίστροφο (για παράδειγμα στις πολικές περιοχές όπου η θερμοκρασία είναι χαμηλή, η διαλυτότητα του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα αυξάνεται).

Η διαλυτότητα των αερίων στο νερό είναι μικρή, ο αέρας περιέχει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα.

Οξυγόνο

Η κατανομή του οξυγόνου σε σχέση με το βάθος παρουσιάζει διαφοροποιήση. Στα επιφανειακά στρώματα νερού, η συγκέντρωση του  είναι αυξημένη λόγω της φωτοσυνθετικής ικανότητας των φυτών και επειδή οξυγόνο από την ατμόσφαιρα διαχέεται στη θάλασσα. Καθώς αυξάνει το βάθος, η συγκέντρωση του  διαλυμένου αερίου μειώνεται ώσπου φθάνουμε σε μία ελάχιστη τιμή περίπου μεταξύ 200m μέχρι 1.οοοm στα ανοιχτά ωκεάνια νερά. Αυτή η ζώνη ελαχίστου οξυγόνου (υφίσταται γιατί πολλοί οργανισμοί χρησιμοποιούν το διαλυμένο οξυγόνο για να ζήσουν, δεν είναι κοντά στην επιφάνεια ώστε να γίνεται διάχυση οξυγόνου από την ατμόσφαιρα και τέλος υπάρχει έλλειψη φωτοσυνθετικής δραστηριότητας) σε κάποιες περιοχές παρουσιάζει νερά με περιεκτικότητα σε οξυγόνο που να αγγίζει το 0. Κάτω από αυτή τη ζώνη υπάρχει μία μικρή αύξηση στην περιεκτικότητα του αερίου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μάζες νερού που είναι κοντά στο βυθό(κάποτε ήταν στην επιφάνεια  του ωκεανού) έχουν χαμηλή θερμοκρασία και άρα αυξημένη περιεκτικότητα σε οξυγόνο, που όμως δε φτάνει την περιεκτικότητα του στην επιφάνεια του ωκεανού.

Αν η συγκέντρωση του είναι χαμηλή αποτελεί περιοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη των φυτών.

Διοξείδιο του άνθρακα

Το θαλασσινό νερό διαθέτει μία σημαντική δυνατότητα απορρόφησης του αερίου, το οποίο αντιδρά χημικά στο νερό. Είναι αφθονότερο στη θάλασσα από ότι στην ατμόσφαιρα, επομένως δεν αποτελεί περιοριστικό παράγοντα στηνανάπτυξη των φυτών.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΟΞΥΓΟΝΟ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μπορεί σήμερα να καταλαμβάνει το 21% του αέρα που αναπνέουμε, σύμφωνα με νέα επιστημονικά ευρήματα ωστόσο, προτού περάσει στην ατμόσφαιρα το οξυγόνο υπήρχε στους ωκεανούς.Τα εντυπωσιακά στοιχεία έρχονται από τους ειδικούς του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), οι οποίοι μιλούν για «υποβρύχιες οάσεις οξυγόνου».Όπως εξηγούν, μέσα από σχετική δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», εντόπισαν ενδείξεις ύπαρξης μικροσκοπικών αερόβιων οργανισμών, που θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί σε χαμηλά επίπεδα οξυγόνου στις εν λόγω υποθαλάσσιες οάσεις οξυγόνου.Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πολύ πιθανόν το οξυγόνο να υπήρχε στον πλανήτη μας υποθαλάσσια, ήδη 300 εκατ. χρόνια προτού εμφανιστεί στην ατμόσφαιρα και μάλιστα σε επίπεδα τόσο χαμηλά που δεν επέτρεπαν την «καταγραφή» του μέσω των πετρωμάτων.Όσο χαμηλά και αν ήταν τα επίπεδα αυτά, ωστόσο, αρκούσαν για να θρέψουν τους μικροσκοπικούς αερόβιους οργανισμούς. Βάσει των ευρημάτων, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρόγονοι των θαλάσσιων μυκήτων ενδεχομένως να ήταν το ίδιο παραγωγικοί με τους σημερινούς «συγγενείς» τους. «Η στιγμή που το οξυγόνο έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του κυτταρικού μεταβολισμού, ήταν καίριας σημασίας για την ιστορία της Γης» αναφέρει ο καθηγητής Γεωφυσικής και επιβλέπων της μελέτης δρ Ρότζερ Σάμονς.  

«Γνωρίζουμε ότι πολλές διεργασίες στη βιολογία δεν απαιτούν την ύπαρξη του οξυγόνου» συνεχίζει ο ειδικός. «Είναι όμως πολύ πιθανό να υπήρχε κάπου μια αλυσίδα οξυγόνου και σε κάποια άλλα μέρη κάτι τέτοιο να ήταν παντελώς απών».

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΤΟΠΙΑ

ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ

ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΤΟΠΙΑ ΝΗΣΙΩΝ

 

ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Το κοχύλι το κατασκευάζουν ζώα που λέγονται Μαλάκια, για να προστατέψουν το μαλακό σώμα τους. Αποτελούν ένα απο τα μεγαλύτερα φύλα του ζωικού βασιλείου με πάνω απο 130.000 είδη. Το σώμα τους αποτελείται βασικά απο το κεφάλι, το πόδι, το μανδύα και το σπλαχνικό σάκο. Περιλαμβάνουν τα Δίθυρα, όπου ανήκουν τα μύδια και τα στρείδια, τα Γαστερόποδα, όπως τα σαλιγκάρια και τα Κεφαλόποδα, όπως οι σουπιές, και ο ναυτίλος. Οι ναυτίλοι απαντώνται σήμερα σε μόνο 3 ή 4 είδη που ζουν στον Ινδικό και Ειρηνικό ωκεανό, κυρίως στη Νέα Καληδονία.

Η επιστημονική μελέτη των οστράκων ξεκινά στην αρχαία Ελλάδα τον 4ο π.X. αιώνα από τις εργασίες του Αριστοτέλη και του Θεόφραστου. O Αριστοτέλης, πρωτοπόρος ζωολόγος, φιλόσοφος και φυσιοδίφης, στην "περί ζώων ιστορία" περιγράφει με εξαιρετική λεπτομέρεια το διαχωρισμό των μαλακίων σε "μαλακόστρακα" και "οστρακόδερμα". Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αφροδίτη, η θεά του έρωτα και της ομορφιάς, αναδύθηκε από τη θάλασσα μέσα από ένα κτένι κοντά στις ακτές της Κύπρου. Τον 15ο π.X. αιώνα στην Τύρο και τη Σιδώνα, ένα είδος οστράκου χρησίμευε για την πορφυρή βαφή των ενδυμάτων και αργότερα των χιτώνων των Ρωμαίων και Βυζαντινών αυτοκρατόρων. Κατά τον Πλίνιο Γάιο η διαδικασία αφορούσε το βράσιμο κατακερματισμένων οστράκων και την εκχύλιση του χρώματος, σε συγκεκριμένους χώρους, τα "Πορφυρεία". Για ένα γραμμάριο βαφής χρειάζονταν 10.000 πορφύρες.

Η πορφύρα είναι χρωστική ουσία που παράγεται με την επεξεργασία του οστράκου Haustellum brandaris και η οποία δίνει ανεξίτηλο βαθυκόκκινο χρώμα. Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμη λόγω της δυσκολίας παρασκευής και της σπανιότητας των οστράκων από τα οποία παράγεται, οπότε η χρήση ενδυμάτων βαμμένων με πορφύρα ήταν από την κλασσική αρχαιότητα ένδειξη πλούτου και εξουσίας. Έτσι, με το χρώμα της πορφύρας βάφονταν μεταξύ άλλων ορισμένα ενδύματα βασιλιάδων και αυτοκρατόρων.

ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Η Ελλάδα βρίσκεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη, στο νοτιότερο άκρο της Βαλκανικής Χερσονήσου. Βρίσκεται στο σημείο συνάντησης τριών ηπείρων - Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής.
Αποτελείται από ένα μεγάλο ηπειρωτικό τμήμα, το νότιο άκρο των Βαλκανίων, το οποίο ενώνεται με την πρώην ηπειρωτική Πελοπόννησο, από τον Ισθμό της Κορίνθου, αφού η Πελοπόννησος μετά την κατασκευή της διώρυγας της Κορίνθου είναι στην πραγματικότητα νησί.
Η χώρα περικλείεται από το Ιόνιο, το Αιγαίο και το Λιβυκό Πέλαγος. Έχει 16,000 χιλιόμετρα ακτογραμμής εκ των οποίων 7500 βρίσκονται γύρω από τα 2000 νησιά και νησίδια του ελληνικού αρχιπελάγους, κάτι που προσδίδει ένα σπάνιο γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Η χώρα διαθέτει ένα ιδιαίτερα εκτεταμένο θαλάσσιο δίκτυο μεταφορών που εξυπηρετούν όλα τα ελληνικά νησιά.
Υπάρχουν καθημερινά δρομολόγια από την ηπειρωτική χώρα προς τα νησιά και επίσης καθημερινά δρομολόγια από την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα προς την Ιταλίας ( Ανκόνα, Μπάρι, Μπρίντιζι, Βενετία και Τεργέστη).

Λιμάνια Ηπειρωτικής Ελλάδας

Άγιος Κωνσταντίνος, Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Ερμιόνη, Ηγουμενίτσα, Θεσσαλονίκη, Καλαμάτα, Καβάλα, Κυλλήνη, Λαύριο, Πάτρα, Πειραιάς, Πόρτο Χέλι, Ραφήνα

 

Νησιά Σαρωνικού

Αίγινα, Αγκίστρι, Πόρος, Σπέτσες, Ύδρα

Κυκλάδες

Αμοργός, Ανάφη, Άνδρος, Αντίπαρος, Δήλος, Ίος, Κέα (Τζιά), Κίμωλος, Κύθνος, Μήλος, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Σαντορίνη (Θήρα), Σέριφος, Σίκινος, Σίφνος, Σύρος, Τήνος, Φολέγανδρος, καθώς και οι "Μικρές Κυκλάδες" που αποτελούνται από τα νησιά Δονούσα, Ηρακλειά, Κουφονήσια και Σχινούσσα.

 

Κρήτη

Χανιά (Σούδα), Ηράκλειο, Λασσίθι (Άγιος Νικόλαος, Σητεία), Ρέθυμνο

Δωδεκάνησα

Αστυπάλαια, Χάλκη, Κάλυμνος,Κάρπαθος, Κάσος, Κως, Λέρος, Νίσυρος, Πάτμος, Ρόδος, Σύμη και Τήλος

 

Νησιά Βορειοανατολικού Αιγαίου

Θάσσος, Ικαρία, Λέσβος, Λήμνος, Σάμος, Σαμοθράκη, Χίος

 

Νησιά Σποράδων

Αλόνησσος, Σκιάθος, Σκόπελος, Σκύρος

 

Ιόνια Νησιά

Κέρκυρα, Ιθάκη, Κεφαλονιά, Κύθηρα, Λευκάδα, Μανδράκι, Μεγανήσι, Παξοί, Ζάκυνθος

 

ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ

Με τον όρο Θάλασσα εννοείται μια μεγάλη έκταση αλμυρού ύδατος και η έννοια συνδέεται με κάποιον ωκεανό ή μια μεγάλη λίμνη, συνήθως με αλμυρό νερό που δεν έχει φυσική έξοδο. Ο όρος συχνά χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του Ωκεανός, αν και η χρήση της στη Γεωγραφία είναι αυστηρά καθορισμένη, (βλ. για παράδειγμα Τροπικές θάλασσες).
Κατά την Ελληνική Μυθολογία η Θάλασσα ήταν αρχέγονη ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα που κατέληξε δευτερεύουα μετά τον Ποσειδώνα.

ΓΕΝΙΚΑ:

Α. Από την άποψη της Ναυτικής γεωγραφίας Θάλασσα καλείται η υγρή μάζα που καλύπτει τα 3/4 της επιφάνειας της Γης. Η τεράστια αυτή υγρή έκταση διακρίνεται σε επί μέρους εκτάσεις ανάλογα με τους χώρους που καταλαμβάνουν αυτές. Οι πολύ μεγάλες θαλάσσιες εκτάσεις ονομάζονται Ωκεανοί οι οποίοι και καταλαμβάνουν συνολική επιφάνεια 354 εκατομ. τετρ. χιλιόμετρα.

Θαλάσσιες εκτάσεις μικρότερες των Ωκεανών που σχηματίζονται ανάμεσα σε νησιά ή σε μεγάλες εκτάσεις ξηράς ονομάζονται Θάλασσες (Μεσόγειος, Βόρειος, Αντιλλών). Όταν η έκτασή τους είναι ακόμη μικρότερη ονομάζονται πελάγη, όπως το Αιγαίο, το Ιόνιο κλπ. Όταν δε μια θαλάσσια έκταση περιορίζεται έντονα από τη ξηρά τότε ονομάζεται κόλπος.

Β. Από την άποψη του Διεθνούς δικαίου η θάλασσα διακρίνεται σε Χωρικά ύδατα, Οικονομική ζώνη και Αιγιαλίτιδα ζώνη που υπάγονται στη κυριαρχία της παράκτιας χώρας, τις κλειστές θάλασσες που περιβάλλονται από στεριά π.χ. Νεκρά θάλασσα) που ανήκουν στη κυριαρχία του παράκτιου ή παράκτιων χωρών, στις εσωτερικές θάλασσες που περιβάλλονται από ξηρά αλλά συγκοινωνούν με την ανοιχτή θάλασσα όπως η Αζοφική που ταυτίζεται με αυτή και τέλος τις «ανοικτές θάλασσες» ή Διεθνή ύδατα που δεν υπάγονται σε κανενός κράτους τη δικαιοδοσία.

Γ. Από πλευράς Μετεωρολογίας η θάλασσα διακρίνεται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τη κατάστασή της (κατάσταση θαλάσσης) π.χ. γαλήνια, ταραγμένη, κυματώδη κλπ.

ΕΞΩΓΗΙΝΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ:

Οι αποκαλούμενες σεληνιακές "θάλασσες" είναι μεγάλες βασαλτικές εκτάσεις στη Σελήνη, τις οποίες οι άνθρωποι παλιότερα θεωρούσαν ότι ήταν σώματα νερού και τις περιέγραψαν ως θάλασσες. Είναι οι γνωστές σκιές στην επιφάνεια του δορυφόρου της Γης, ορατές ακόμη και με γυμνό οφθαλμό.

Νερό σε υγρή μορφή θεωρείται ότι υπάρχει κάτω από την επιφάνεια αρκετών φυσικών δορυφόρων, όπως στους δορυφόρους του Δία Ευρώπη και Γανυμήδη. Υγροί υδρογονάνθρακες θεωρείται, επίσης, ότι υπάρχουν στην επιφάνεια του Τιτάνα, αν και θα ήταν ακριβέστερο να τους περιγράψουμε ως λίμνες μάλλον παρά θάλασσες. Το 2005 τα ρομπότ της NASA Spirit και Opportunity ανακάλυψαν ότι και εκτάσεις της επιφάνειας του Άρη κάποτε καλύπτονταν από μια αλμυρή, ρηχή θάλασσα.

 

Για να συνεχίσουμε σε αυτό το blog την προσπάθεια ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

 

Ηλιόλουστος καιρός, ανοιξιάτικη φύση και οικονομικές επιλογές σε κοντινή απόσταση από την πρωτεύουσα. Θέλετε κάτι άλλο για να απολαύσετε την Πρωτομαγιά, ιδιαίτερα αν έχετε καταφέρει να πάρετε άδεια αυτή την… περιττή Δευτέρα; Μάλλον όχι!

Βόλτες με ποδήλατα, πικνίκ στην ακροθαλασσιά ή σε δάση, πεζοπορία, καλό φαγητό, ίσως το… πρώτο μπάνιο για τους πιο τολμηρούς και φυσικά το πιο όμορφο πρωτομαγιάτικο στεφάνι από αγριολούλουδα, θα αποτελέσουν τα «καυχήματά» σας όταν επιστρέψετε την Τρίτη το βράδυ στην πολύβουη Αθήνα

Νησιά Aργοσαρωνικού:

Μια από τις πιο δελεαστικές προτάσεις για εξορμήσεις τα Σαββατοκύριακα κοντά στην πρωτεύουσα, που όμως δεν την θυμίζουν σε τίποτα, είναι τα νησιά του Αργοσαρωνικού. Ιδιαίτερα αν είστε από τους τυχερούς που έχετε πάρει μια ημέρα άδεια και έχετε 4 ελεύθερες ημέρες μαζί με την Πρωτομαγιά, η Αίγινα, ο Πόρος, η Σαλαμίνα, οι Σπέτσες, η Ύδρα και το Αγκίστρι, σας περιμένουν για να γιορτάσετε την άνοιξη και να φτιάξετε το πρωτομαγιάτικο στεφάνι σε πανέμορφες τοποθεσίες δίπλα στη θάλασσα.

Αν είστε μάλιστα fan του ποδηλάτου, τα νησιά αυτά είναι κατάλληλα για ορθοπεταλίες στην εξοχή, δίπλα στη θάλασσα ή σε δενδρόφυτες περιοχές όπου μπορείτε να σταματήσετε για να φτιάξετε και το μαγιάτικο στεφάνι σας.

Η Σαλαμίνα, γνωστή από την αρχαιότητα, είναι το μεγαλύτερο νησί του Σαρωνικού Κόλπου και το πλησιέστερο στις ακτές της Αττικής, λίγα λεπτά μακριά από τον Πειραιά. Eκεί μπορείτε να επισκεφτείτε το σπίτι του μεγάλου Έλληνα ποιητή Άγγελου Σικελιανού, που λειτουργεί ως μικρό μουσείο, αλλά και το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας. Κατευθυνθείτε προς το λόφο όπου βρίσκεται το Ευριπίδειο Θέατρο και η εκκλησία της Παναγίας της Ελευθερώτριας, για να θαυμάσετε την πανοραμική θέα που φτάνει από την Ελευσίνα έως και την Αθήνα και κάντε μια βόλτα στο νοτιότερο άκρο του νησιού όπου βρίσκεται ο παλιός, πέτρινος Φάρος. Αν πάλι αποφασίσετε να τολμήσετε το πρώτο σας μπάνιο, οι επιλογές είναι πολλές, όπως οι παραλίες Σατιρλί, Κανάκια, Μπατσί, Αιάντιο κ.ά.

Η Αίγινα, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Αργοσαρωνικού, λίγο περισσότερο από μια ώρα από την Αθήνα. Εκτός από τις παραλίες της, έχει να προσφέρει πολύ περισσότερα στον επισκέπτη που θέλει να την γνωρίσει: Ο λόφος της Παλαιοχώρας με τα εκκλησάκια του, η καταπληκτική θέα του Σαρωνικού από το βουνό, τα μικρά χωριά και τα διάσπαρτα αρχαία απομεινάρια, οι καλλιέργειες φιστικιών, αλλά και η ζωντάνια και η νυχτερινή ζωή της πόλης, αποτελούν ένα μέρος του… θησαυρού που ονομάζεται Αίγινα. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την ψαραγορά και τα παραδοσιακά ουζερί και μεζεδοπωλεία της πόλης, για να απολαύσετε φρέσκο ψάρι και τα παραδοσιακά αιγινίτικα φαγητά και μεζεδάκια.

Στον Πόρο, τον «Βόσπορο του Σαρωνικού», που χωρίζεται από τη βορειοανατολική ακτή της Πελοποννήσου με έναν στενό πορθμό, πηγαίνετε στο λιμανάκι της Αγάπης, μια… ρομαντική παραλία –όπως δηλώνει και το όνομά της- όπου μπορεί κανείς να απολαύσει το πράσινο και τα καθαρά νερά, κάτω από τα πεύκα και ανεβείτε στο λόφο με το ρολόι κατά τη δύση του ήλιου, για να απολαύσετε από εκεί το εντυπωσιακό ηλιοβασίλεμα. Τα νεοκλασικά σπίτια αποτελούν τα «στολίδια» και το καμάρι του παραλιακού δρόμου, μαζί με τα γραφικά σοκάκια και τις μπουκαμβίλιες στο εσωτερικό της πόλης.

Μόλις πατήσετε το πόδι σας στο λιμάνι των Σπετσών, οι ευωδιές του μυροβόλου νησιού, όπως το ονόμασαν οι Ενετοί εξαιτίας των αρωματικών φυτών του, θα σας καλωσορίσουν με τον καλύτερο τρόπο. Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων απαγορεύεται σε όλο το νησί, αφήνοντας για τις μετακινήσεις μόνο τα ποδήλατα, τις μηχανές ή ακόμη καλύτερα για μια ανοιξιάτικη απόδραση, το περπάτημα! Τα αξιοθέατα στις Σπέτσες δεν έχουν τελειωμό: το Μουσείο των Σπετσών, το σπίτι και το άγαλμα της Μπουμπουλίνας, το Ιστορικό αρχείο του νησιού, τα αρχοντικά του 18ου αιώνα στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, η σπηλιά Μπακίρη και φυσικά οι πολύβουες, απόμερες, κοσμικές ή ερημικές, πανέμορφες παραλίες των Σπετσών.

Η όμορφη πόλη της Ύδρας είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στα βόρεια του νησιού, ενώ δεξιά και αριστερά από την είσοδο του λιμανιού, βρίσκονται οι Προμαχώνες με τα κανόνια, που προστάτευαν παλαιότερα τον οικισμό. Ούτε στην Ύδρα κυκλοφορούν αυτοκίνητα και οι μετακινήσεις γίνονται μόνο με γαϊδουράκια, γεγονός που προσδίδει στο νησί μια εικόνα ακόμη πιο γραφική. Αξίζει να αγναντέψετε το λιμάνι από το λόφο που δεσπόζει πάνω από την πόλη και να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα από το Περίπτερο και από τη Σπηλιά. Φυσικά, όπως στα περισσότερα νησιά, έτσι και στην Ύδρα, στον παραλιακό δρόμο θα βρείτε ποικιλία από καφετέριες, ταβέρνες και ουζερί, αλλά και μπαρ για τα νυχτοπερπατήματά σας. Τέλος, το μικρό, αλλά όμορφο Αγκίστρι, με τον «εναλλακτικό» χαρακτήρα και τις χαμηλές τιμές, θα βρείτε όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για μια ήρεμη διαμονή: ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες αλλά και μπαράκια για τις βραδινές ώρες και φυσικά πανέμορφες παραλίες όπως η Σκάλα και η Δραγωνέρα.

Ναύπλιο και ορεινή Αρκαδία:

Η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας, το Ναύπλιο, είναι ιδανικός προορισμός για το… τετραήμερο της Πρωτομαγιάς και μπορείτε εύκολα να το συνδυάσετε με μια βόλτα στα όμορφα χωριά της ορεινής Αρκαδίας (από το Ναύπλιο μέχρι τη Βυτίνα, είναι περίπου 90 χλμ.).

Για το Ναύπλιο, δε χρειάζεται να πούμε πολλά για να σας πείσουμε, καθώς είναι γνωστές οι ομορφιές του και οι επιλογές που προσφέρει για μια ολιγοήμερη –και όχι μόνο- απόδραση: από το Αρχαιολογικό Μουσείο και, το παλιό τουρκικό τζαμί και την πλατεία Τριών Ναυάρχων με το επιβλητικό Δημαρχείο της πόλης, μέχρι το νησάκι του Αγίου Θεοδώρου -περισσότερο γνωστό ως «Μπούρτζι»- την Ακροναυπλία και το Παλαμήδι με τα 857 σκαλιά (ή κατά την παράδοση 999) και από τα κομψά καφέ και εστιατόρια στο κέντρο της πόλης, μέχρι τα ιδιαίτερα βραδινά μπαράκια.

Αν έχετε δικό σας όχημα, μπορείτε να συνδυάσετε το Ναύπλιο με μια πιο εξοχική απόδραση στα παραδοσιακά χωριά της ορεινής Αρκαδίας, όπως η Βυτίνα, η Δημητσάνα, τα Λαγκάδια, η Στεμνίτσα, η Καρύταινα κ.ά. Στα λιθόκτιστα καλντερίμια και τα πέτρινα αρχοντόσπιτα των οικισμών, προστίθεται το εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς φαράγγι του Λούσιου, που κυριαρχεί στο πανέμορφο φυσικό τοπίο, όπως και το εντυπωσιακό ελατόδασος του Μαινάλου .

Κέα:

Η Τζια ή Κέα, το «μπαλκόνι» της Αττικής, με σημαντικό πλεονέκτημα τη μικρή απόστασή της από την Αθήνα (λιγότερο από μία ώρα από το λιμάνι του Λαυρίου), προσφέρει ιδανικές επιλογές τόσο για τους κοσμικούς, όσο και για τους πιο εναλλακτικούς επισκέπτες.

Η Κορησσία, το φυσικό λιμάνι του νησιού, είναι ένας γραφικός παραθαλάσσιος οικισμός και τουριστικό κέντρο με τα καταστήματα τουριστικών ειδών, εστιατόρια, καφενεία, super markets, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και φυσικά έντονη νυχτερινή ζωή, ενώ η Ιουλίδα, η πρωτεύουσα, έχει παραδοσιακό «χρώμα», λιθόστρωτα στενά δρομάκια και προσφέρει μαγευτική θέα.

Κατευθυνόμενοι βόρεια, στον παραλιακό δρόμο και σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου, βρίσκεται το Γιαλισκάρι, μια παραλία με χρυσή αμμουδιά και γαλανά νερά, ενώ λίγο πιο μακριά το Βουρκάρι, ένα παραδοσιακό ψαροχώρι και ταυτόχρονα η τουριστικότερη ίσως περιοχή του νησιού και δημοφιλέστερος προορισμός για τους ιστιοπλόους.

Αν σας αρέσει η πεζοπορία, επιλέξτε ανάμεσα στα μονοπάτια του νησιού, συνολικού μήκους 90 χιλιομέτρων, από τα οποία το μεγαλύτερο μέρος είναι λιθόστρωτα, για να γνωρίσετε τη μυστική γοητεία της Κέας και ερημικές ακρογιαλιές.

Εύβοια:

Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, προσφέρει επίσης πολλές επιλογές για να γιορτάσετε την πρωτομαγιά και την άνοιξη. Τόσο στο βόρειο, όσο και στο κεντρικό και νότιο κομμάτι της, θα βρείτε ενδιαφέροντες οικισμούς, πόλεις, φυσικά τοπία και ακρογιαλιές, που θα σας κάνουν να ξεχάσετε το χάος της πόλης: τη Χαλκίδα με την εντυπωσιακή γέφυρα και τον παραθαλάσσιο πεζόδρομο με τις ταβέρνες, την Κύμη στα κεντρικο-ανατολικά παράλια του νομού, με τις πανέμορφες κοντινές παραλίες της, τη γραφική Λίμνη, στη μέση σχεδόν του βορείου Ευβοϊκού κόλπου, που συνδυάζει το απόλυτο γαλάζιο του Ευβοϊκού κόλπου με την πλούσια βλάστηση και το μοναδικό πράσινο του γύρω τοπίου, αλλά και το φαράγγι του Νηλέα, ένα παρθένο μέρος απαράμιλλου φυσικού κάλλους, δυτικά της Αγίας Άννας, τις Ροβιές, την Αμάρυνθο, την Αιδηψό κ.ά.

 

Για να συνεχίσουμε σε αυτό το blog την προσπάθεια ζητούμε το ελάχιστο από εσάς. Κάθε φορά που διαβάζετε μια είδηση κάντε απλά ένα κλικ σε μια διαφήμιση. Ευχαριστούμε.

Γαλάζιο παντού

Στο βυθό του Ελληνικού παραδείσου

Χιλιάδες νησιά, βραχονησίδες και ύφαλοι, ασύγκριτα υποβρύχια τοπία, θερμά και φιλικά νερά είναι τα «υλικά» που χάρισε η φύση στις ελληνικές θάλασσες και που πλέον ήρθε η ώρα η ελληνική πολιτεία να τα εκμεταλλευτεί καθώς η χώρα μας μπορεί να αποτελέσει έναν απαράμιλλο διεθνή προορισμό για τα εκατομμύρια τουριστών που έχουν χόμπι τους την κατάδυση. Η Ελλάδα διαθέτει περισσότερα από 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής και περίπου 3.000 νησιά, δεν συγκαταλέγεται στους παγκόσμιους καταδυτικούς προορισμούς. Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο αριθμός των αυτοδυτών σε ευρωπαϊκό επίπεδο ξεπερνά τα 3,5 εκατομμύρια άτομα, εκ των οποίων το 23% πραγματοποιεί ένα τουλάχιστον ταξίδι, εύκολα καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι η χώρα μας με τις άριστες καιρικές συνθήκες που επικρατούν, ως χώρα – μέλος της Ε.Ε. που διαθέτει ίδιο νόμισμα με τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και προσφέρει πολλές δυνατότητες συνδυασμού καταδύσεων, μπορεί να γίνει ο επικρατέστερος προορισμός.

Υδατογραφίες

 Τα σχέδια που δημιουργούν τα νερά μέσα στα ποτάμια, στις λίμνες και στις θάλασσες λειτουργούν σαν σπάνιες «υδατογραφίες», αφήνοντας τη μητέρα φύση να ξεδιπλώσει το απίθανο ταλέντο της για άλλη μία φορά, ξεπερνώντας και τον πιο έμπειρο καλλιτέχνη.

Πετρελαιοφόρος ορίζοντας στο Αιγαίο

Το Αιγαίο πέλαγος είναι και ένας τεράστιος πετρελαιοφόρος ορίζοντας κάτι το οποίο φέρει την Ελλάδα και την Τουρκία σε σύγκρουση για την αξιοποίηση αυτών των κοιτασμάτων. Το 1978, πριν την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΕ, πραγματοποιήθηκε μελέτη 10 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο Μπάμπουρας της Θάσου, όπου βρέθηκε κοίτασμα με κόστος εξόρυξης ίσο με αυτό των πηγαδιών στην Σαουδική Αραβία. Αυτό ήταν το πρώτο κοίτασμα που βρέθηκε στο Αιγαίο, και ακολούθησαν και άλλα με σημαντικότερες 14 περιοχές ανάμεσα σε Ρόδο και Κω, όπου τέλη του '95 υπήρχαν διάφορα σενάρια ύπαρξης πετρελαίου.