ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

Ζει σε μεγάλες αποικίες. Φωλιάζει σε τρύπες στο έδαφος ή κάτω από βράχια όπου εναποθέτει έως 2 αυγά. Τα αυγά και οι νεοσσοί είναι ευάλωτα στην ξηρά και στη θάλασσα από θηρευτές όπως τσακάλια, γλάρους, ιερές ίβεις, φώκιες και καρχαρίες.

Απειλείται, καθώς ο πληθυσμός τους μειώνεται συνεχώς από το 1960 εξαιτίας της υπεραλίευσης και από διαρροές ακατέργαστου πετρελαίου.

Από 1.000.000 ζευγάρια στις αρχές του 20ου αιώνα, ο σημερινός πληθυσμός τους εκτιμάται στα 52.000 πουλιά.

Είναι προστατευόμενο είδος και πλέον αναπαράγεται επιτυχώς σε ζωολογικά πάρκα.

ΖΩΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ - 1

ΚΑΤΣΙΚΑ

Οι κατσίκες φαίνεται να εξημερώθηκαν σχεδόν 10.000 χρόνια πριν στα Όρη του Ζάγρου στο Ιράν. Ζώα αγροδίαιτα, ευκίνητα και έξυπνα, αποτέλεσαν ένα από τα πρώτα ζώα που εξημερώθηκαν από τον άνθρωπο.

 

ΧΑΣΚΥ

Διαθέτει τα βασικά χαρακτηριστικά των βόρειων φυλών: διπλό τρίχωμα, ένα μαλακό, απαλό υπόστρωμα πάνω από το δέρμα που καλύπτεται από ένα πιο μακρύ και σκληρό εξωτερικό. Το απαλό υπόστρωμα παγιδεύει τη θερμότητα του σώματος του σκύλου και το εξωτερικό τρίχωμα δεν αφήνει το νερό να φτάσει στο δέρμα. Το Χάσκυ έχει πανέμορφη ουρά, που ποτέ δεν κουλουριάζει και δεν γυρίζει πάνω από την πλάτη. Η ουρά πέφτει προς τα κάτω μόνο όταν ο σκύλος είναι ξεκούραστος.

Το σώμα του είναι ελαφρά πιο μακρύ από το ύψος του και έχει αθλητική εικόνα με ισορροπία και χάρη. Τα μάτια του είναι συνήθως καστανά ή γαλανά ή μπορεί να έχουν και τη λεγόμενη ετεροχρωμία, δηλαδή το ένα μάτι να έχει άλλο χρώμα από το άλλο. Το πρόσωπό του έχει μία λευκή μάσκα και η έκφρασή του είναι πάντα φιλική και δείχνει ζώο πάντα έτοιμο για δράση. Τα αυτιά του είναι όρθια μεσαίου μεγέθους, σε σχήμα τριγώνου και το χρώμα του είναι από λευκό έως και μαύρο.

ΚΟΥΝΑΒΙ

 

Είναι ζώο δενρόβιο και αναρριχάται με μεγάλη επιδεξιότητα. Φωλιάζει στις κουφάλες των δένρων ή σε εγκαταλειμμένς φωλιές αρπακτικών πτηνών και σκίουρων.Είναι πονηρό και αδηφάγο ζώο, την ημέρα κρύβεται σε δασώδεις περιοχές και, αν η περιοχή είναι κατοικημένη, εγκαθίσταται σε σιτοβολώνες και θημωνιές και βγαίνει τη νύχτα για να επιτεθεί σε κοτέτσια, περιστερώνες και κονικλοτροφεία. Τρέφεται κυρίως με ζώα, όπως μικρά ελάφια, ζαρκάδια, λαγούς, ποντίκια ακόμη και κότες που βρίσκονται σε ορνιθώνες. Τρώει επίσης το μέλι από τις κυψέλες. Τρέφεται όμως και με καρπούς, όπως αχλάδια, δαμάσκηνα, κεράσια κτλ..

ΠΡΟΒΑΤΟ

 

Ανάλογα με την ηλικία και το φύλο τους, ονομάζονται αρνιά μέχρι δυο μηνών, ζυγούρια μέχρι ενός έτους, κριάρια τα ώριμα αρσενικά και προβατίνες τα θηλυκά. Έχουν μέτριο σώμα που καλύπτεται από πυκνό τρίχωμα, απαλό στην αφή, σγουρό ή ίσιο, μακρύ ή κοντό, λευκό, μαύρο, καστανό ή γκρίζο. Ζουν 10 έως 14 χρόνια, ανάλογα με τις συνθήκες διαβίωσής τους. Τρέφονται με νωπά χόρτα, τα οποία καταπίνουν σχεδόν αμάσητα, ώστε να εξασφαλιστούν κατά τη διάρκεια της ημερήσιας βοσκής οι μεγάλες ποσότητες που απαιτούνται - αργότερα όταν αναπαύονται, η τροφή επανέρχεται στο στόμα και αναμασάται.

ΠΑΝΤΑ

 

Το γεγονός ότι είναι αξιαγάπητα, δεν τα γλιτώνει από τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, οι αυξανόμενες θερμοκρασίες στην Κίνα τον επόμενο αιώνα, θα αφανίσουν τα μπαμπού, σχεδόν τη μοναδική διατροφική πηγή των πάντα, που ήδη απειλούνται σοβαρά με εξαφάνιση.

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, μόνο αν τα μπαμπού μετακινηθούν σε νέους οικοτόπους σε υψηλότερα υψόμετρα τα γιγάντια πάντα ενδέχεται να επιβιώσουν. Αντίθετα, αν η εφαρμογή προγραμμάτων διατήρησης καθυστερήσει, οι άνθρωποι αναμένεται να καταλάβουν όλα τα διαθέσιμα και ανέγγιχτα, μέχρι σήμερα, εδάφη για τις δικές τους δραστηριότητες, καταδικάζοντας τα πάντα σε ασιτία και αφανισμό.

ΑΛΟΓΟ

 

Το άλογο ή ίππος ή άτι (Equus caballus), είναι τετράποδο περισσοδάκτυλο θηλαστικό της οικογένειας των ιππιδών (Equidae), που χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως μέσο μετακίνησης και αποτέλεσε βασική κινητήρια δύναμη των αμαξών αλλά και χρήσιμο εργαλείο στον πόλεμο. Βοήθησε επίσης την εξάπλωση των ανθρώπων σε νέες περιοχές, καθώς και τη μετανάστευση ολόκληρων λαών. Εξημερώθηκε από τον άνθρωπο γύρω στο 4.500 π.Χ. Στην αρχαία ελληνική, η ονομασία του ήταν ίππος.

Το άλογο είναι ψηλό ζώο, γνωστό για την περήφανη όψη του. Γεννάει κάθε φορά συνήθως ένα μωρό, σπανιότερα δύο, και η θηλυκιά τα θηλάζει μέχρι να είναι έτοιμα να βοσκήσουν μόνα τους. Ζουν πολλά χρόνια και ο μέσος όρος ζωής του φτάνει τα 25 έως 30 χρόνια. Αν και πιστευόταν ότι δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνο ζώο, όπως δείχνει και το όνομά του, έχει αποδειχτεί ότι κατέχει ευφυία που έχει να κάνει με την εκμάθηση καθηκόντων, τη μνήμη και τη λύση προβλημάτων.

Σήμερα η χρήση του ως μεταφορικό μέσο στην Ευρώπη έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Παραμένει όμως σε πολλές χώρες της Ασίας, και σε ενδοχώρες της Λατινικής Αμερικής. Άλογα απαντώνται, εκτός από άθλημα στην ιππασία και τον ιππόδρομο, σε προεδρικές και βασιλικές φρουρές αλλά και σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, όπως σε έφιππες αστυνομικές δυνάμεις, καθώς και στις κοινωνίες των Άμις. Το άλογο χρησιμοποιείται επίσης στις παραδοσιακές γιορτές, καθώς και στο κυνήγι αλεπούδων στη Σκωτία και στην Αγγλία.

Το άλογο προήλθε από τον ηώιππο, ένα μικρό τετράποδο θηλαστικό της εποχής του Ηωκαίνου, πριν 55 εκατομμύρια χρόνια. Ο ηώιιπος εξελίχθηκε στο μεσόιππο, το μειόιππο και το πλειόιππο αυξάνοντας το μέγεθός του. Ο σημερινός ίππος μάλλον εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική, κατά την εποχή του Πλειστοκαίνου, και από εκεί μετανάστευσε στον υπόλοιπο κόσμο. Από το ίδιο εξελικτικό δέντρο προήλθαν το γαϊδούρι, η ζέβρα, η Κουάγκα, το άλογο Przelwaski και άλογο Παλλάς.

ΛΑΜΑ

 

Το λάμα,στα ελληνικά προβατοκάμηλος, είναι θηλαστικό που ανήκει στην οικογένεια των Καμηλιδών, είναι δηλαδή συγγενές της καμήλας.

Έχει ύψος 1,20 μ. περίπου και βάρος γύρω στα 100 κιλά. Το τρίχωμά του είναι μακρύ, με χρώμα κοκκινοκάστανο, λευκό ή μαύρο, ανάλογα με το είδος. Το κεφάλι του λάμα είναι κοντό και στενό, με το στόμα να προεξέχει ελαφρά, για να μπορεί να βόσκει, μιας και είναι φυτοφάγο. Το θηλυκό κυοφορεί για 10 μήνες, και γεννάει ένα μόνο μικρό, το οποίο μέσα σε ενάμιση χρόνο έχει δημιουργήσει δική του οικογένεια.

Ζει στα ψηλά οροπέδια του Περού και της Βολιβίας. Προτιμά γενικά τα ψυχρά κλίματα και δεν κατεβαίνει σε ηλιόλουστες και ζεστές πεδιάδες. Από τους ντόπιους χρησιμοποιούνται σαν μέσα μεταφοράς (τα αρσενικά), καθώς μπορούν να διανύσουν 30 χιλιόμετρα την ημέρα κουβαλώντας πάνω από 60 κιλά. Επίσης, είναι γενικά υπάκουα ζώα και έχουν καλή ισορροπία, μπορούν δηλαδή να σκαρφαλώσουν σε αρκετά δύσκολα μονοπάτια. Τα θηλυκά δεν χρησιμοποιούνται για την μεταφορά, αλλά για την παραγωγή μαλλιού.

Εκτός από το κοινό είδος, το Llama glama, υπάρχουν και το Llama pacos, με την ονομασία αλπακά, και το Llama guanicoe, ο κοινός γουανάκος.

ΑΡΚΤΙΚΗ ΑΛΕΠΟΥ

 

Η αρκτική αλεπού είναι το είδος που ζει στους πόλους του βόρειου ημισφαιρίου. Στο μέγεθος είναι λίγο μικρότερη από την αλεπού των εύκρατων περιοχών. Το χειμώνα δεν πέφτει σε χειμερία νάρκη όπως άλλα ζώα. Τρέφεται με σάπιο κρέας φάλαινας ή τα αποφάγια από τα θύματα των πολικών αρκούδων. Είναι περιζήτητη για το δέρμα της που το χειμώνα είναι άσπρο και το καλοκαίρι γίνεται γκρίζο.

ΖΩΑΚΙΑ ΣΕ ΤΡΥΦΕΡΟΥΣ ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΥΣ

Όταν ο ένας είναι κοντά στον άλλο, αυτό είναι πολύ σημαντικό, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Και γίνεται αρκετά περίεργο, όταν πρόκειται για συμπαθή ζώα αλλά και πτηνά. Η στοργή, το κρύο, η ανάγκη για προστασία ή μήπως ο στενός χώρος είναι οι λόγοι που τα φέρνουν… πιο κοντά; Ό,τι κι αν συμβαίνει πάντως, ο λόγος λίγο μας ενδιαφέρει, αφού η αγκαλιά είναι που έχει σημασία, η γούνινη!

ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΑΛΟΓΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΙΣΛΑΝΔΙΑ

Είναι μια ράτσα αλόγων που αναπτύχθηκε στην Ισλανδία εδώ και πολλούς αιώνες, έχει μέγεθος πόνυ και αναφέρονται σαν ισλανδικά άλογα. Τα ισλανδικά άλογα έχουν μακρά διάρκεια ζωής και είναι ιδαίτερα ανθεκτικά.

Είναι η μοναδική ράτσα αλόγων στην Ισλανδία, και χρησιμοποιείται ακόμα για τις παραδοσιακές γεωργικές εργασίες, για αναψυχή, αλλά και αγωνιστικά.

Τα πρώτα άλογα έφτασαν στην Ισλανδία από Σκανδιναβούς εποίκους τον 9ο και 10ο αιώνα. Τα ισλανδικά άλογα ζυγίζουν περίπου 350 κιλά και έχουν ύψος περίπου 1,40 μέτρα.

 

 

 

 

 

ΚΑΜΗΛΟΠΑΡΔΑΛΗ

 

Το κεφάλι της καμηλοπάρδαλης είναι σχετικά μικρό με κέρατα που καλύπτονται από δέρμα, επίπεδο ρύγχος και λεπτά χείλη , ενώ έχει μεγάλα μάτια και αυτιά. Τα ρουθούνια της μοιάζουν σαν σχισμές. Η όρασή της είναι οξύτατη και επίσης, έχει ανεπτυγμένες την ακοή και την όσφρηση. O λαιμός του ζώου έχει μήκος που μπορεί να φτάσει τα 2,8 μέτρα και βάρος που φτάνει το μισό τόνο. Το συνολικό της ύψος είναι 6 μέτρα. Ο υπερβολικά ανεπτυγμένος λαιμός αποτελεί παράδειγμα φυσικής επιλογής. Με βάση τη θεωρία εξέλιξης του Δαρβίνου, τα ζώα με μακρύ λαιμό υπερίσχυσαν άλλων, καθώς η καμηλοπάρδαλη τρέφεται με φύλλα από ψηλά δέντρα. Έτσι, επέζησε έπειτα από εκατομμύρια χρόνια το συγκεκριμένο είδος με το μακρύ λαιμό. Καθώς είναι ζώο θηλαστικό, έχει επτά αυχενικούς σπονδύλους, οι οποίοι είναι μεγάλοι σε μήκος. Το τρίχωμά της έχει κηλίδες καστανού χρώματος. Η πλάτη του ζώου παρουσιάζει κλίση, επειδή τα εμπρόσθια πόδια είναι ψηλότερα από τα πίσω. Βαδίζει στα πλάγια.

 

ΣΧΕΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΚΟΥΝΕΛΙΟΥ

 

Η σχέση του ανθρώπου με τον Ευρωπαϊκό Λαγό ή το ‘απλό’ κουνέλι καταγράφηκε για πρώτη φορά από τους Φοίνικες πάνω από 1.000 έτη π.Χ., όταν ονόμασαν την Ιβηρική Χερσόνησο "i-shephan-im", που σημαίνει "η γη του κουνελιού, κάτι που οι Ρωμαίοι μετέτρεψαν στη λατινική μορφή Hispania κι επομένως στη σύγχρονη λέξη "Ισπανία" (Spain).

Ο Ευρωπαϊκός Λαγός (Oryctolagus cuniculus) είναι το μοναδικό είδος κουνελιού που μπορεί να εξημερωθεί. Όλες οι ράτσες των κουνελιών – όπως οι νάνοι και τα κουνέλια Αγκύρας- ανήκουν σε αυτό το είδος. Ωστόσο, τα κουνέλια και οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, πέρα από την εξημέρωση. Τα κουνέλια είναι ένα παράδειγμα ζώου, το οποίο ο ίδιος πολιτισμός μεταχειρίζεται ως τροφή και κατοικίδιο.

Όσα κουνέλια χρησιμοποιούνται για τροφή, είτε καταδιώκονται είτε εκτρέφονται γι’ αυτό το σκοπό. Δολώματα ή όπλα μαζί με σκυλιά διατίθενται συνήθως για το κυνήγι άγριων κουνελιών. Σε πολλές περιοχές εκτρέφονται επίσης κουνέλια για το κρέας τους, μια διαδικασία που ονομάζεται κονικλοτροφία. Η γούνα των κουνελιών χρησιμοποιείται συχνά ως τμήμα ορισμένων αξεσουάρ, όπως εσάρπες ή καπέλα. Τα κουνέλια είναι επίσης πολύ καλοί παραγωγοί κοπριάς. Τα ούρα τους, καθώς περιέχουν μεγάλη ποσότητα αζώτου, καθιστούν τις λεμονιές ιδιαίτερα παραγωγικές. Το γάλα τους ενδέχεται να έχει επίσης μεγάλη φαρμακευτική (δες παρακάτω συνδέσμους) ή θρεπτική αξία εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας του σε πρωτεΐνη.

Υπάρχει πλήθος θεμάτων υγείας που σχετίζονται με τη χρησιμοποίηση των κουνελιών για το κρέας τους, ένα από τα οποία είναι η αρρώστια Pasteurella Tularensis. Ένα ακόμη αποκαλείται Rabbit Starvation, εξαιτίας είτε της χαμηλής περιεκτικότητας του κρέατός τους σε λιπαρά είτε της έλλειψης αμινοξέων στο κρέας τους και της περιορισμένης σύνθεσης αυτών στο ανθρώπινο σώμα.

ΝΕΑ ΣΤΗΛΗ!! ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ