ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΝΟΤΙΑΣ ΚΟΡΕΑΣ

Το εθνόσημο της Νότιας Κορέας αποτελείται από το σύμβολο taeguk που βρίσκεται στη σημαία της Νότιας Κορέας και περιβάλλεται από πέντε καλλιτεχνικά σχεδιασμένα πέταλα και μία κορδέλα που φέρει την επιγραφή Daehan Minguk («Δημοκρατία της Κορέας») και την επίσημη ονομασία της χώρας με χαρακτήρες Hangul. Το Yin και το Yang συμβολίζουν την ειρήνη και την αρμονία, ενώ τα πέντε πέταλα έχουν ένα νόημα και σχετίζονται με το εθνικό λουλούδι της Κορέας, τον ιβίσκο (Hibiscus syriacus).

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΤΑΪΛΑΝΔΗΣ

To Εθνικό έμβλημα της Ταϊλάνδης αποτελείται από το Γκαρούντα, μια μορφή τίσι της βουδιστικής όσο και της ινδουιστικής μυθολογίας. Αυτό το πρόσωπο χρησιμοποιείται στην ασιατική χώρα ως σύμβολο της βασιλικής οικογένειας. Αυτή η έκδοση της μορφής αναφέρεται ως Krut Pha, που σημαίνει "με ανοιγμένα διάπλατα τα φτερά" .

Το Γκαρούντα απαντάται ως σύμβολο και στο Εθνόσημο της Ινδονησίας αλλά και ως σύμβολο της πρωτεύουσας της Μογγολίας, Ουλάν Μπατόρ. Η χώρα είχε ένα διαφορετικό εθνόσημο την περίοδο 1873-1910, όταν λεγόταν Σιαμ.

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ

Το εθνόσημο της Ισπανίας απεικονίζει δύο στήλες με στέμμα (τις στήλες του Ηρακλή) με κόκκινα λάβαρα που γράφουν το ρητό «PLUS ULTRA» στα λατινικά, που σημαίνει «περισσότερο μπροστά», «πάρα πέρα», και που υπαινίσσεται τον Χριστόφορο Κολόμβο και την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου). Οι δύο στήλες έχουν στη μέση έναν θυρεό που απεικονίζει ένα κάστρο για το Βασίλειο της Καστίλλης, ένα λιοντάρι που φοράει στέμμα για το Βασίλειο της Λεόν, κόκκινες και κίτρινες κάθετες ρίγες για το βασίλειο της Αραγωνίας, μία αλυσιδωτή πανοπλία για το βασίλειο της Ναβάρρας και τρία λουλούδια (fleurs-de-lis) σε ένα οβάλ στο κέντρο για το βασίλειο των Βουρβώνων. Ένα διακοσμητικό κόκκινο και χρυσό στέμμα στέκεται στην κορυφή του θυρεού.

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΓΑΛΛΙΑΣ

 

Το σύγχρονο έμβλημα της Γαλλίας καθιερώθηκε το 1953, ωστόσο δεν έχει νόμιμη βάση ως εθνικό σύμβολο. Υπάρχει στα εξώφυλλα των γαλλικών διαβατηρίων και αρχικά καθιερώθηκε από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών ως σύμβολο που χρησιμοποιούνταν στις διπλωματικές και προξενικές αποστολές (1912) χρησιμοποιώντας το σχέδιο του γλύπτη Jules-Clément Chaplain.

Το 1953, η Γαλλία κλήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη να παρουσιάσει ένα εθνόσημο για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και η διυπουργική επιτροπή όρισε το Robert Louis (1902-1965), καλλιτέχνη, να δημιουργήσει ένα έμβλημα, βασισμένο στο σχέδιο του Chaplain. Αυτό βέβαια δε σήμαινε επίσημη καθιέρωση εθνοσήμου. Για τεχνικούς λόγους, δεν πρόκειται για εθνόσημο αλλά για ένα έμβλημα, που απέχει από τα αριστοκρατικά σύμβολα του «παλαιού καθεστώτος». To 1999 η γαλλική κυβέρνηση υιοθέτησε ένα μοναδικό αναγνωριστικό του εθνοσήμου, με τα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης, τα χρώματα της γαλλικής σημαίας και την Μαριάν, το σύμβολο (προσωποποίηση) της γαλλικής δημοκρατίας

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 

Το Βασιλικό Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου χρησιμοποιείται επίσημα από τη Βασίλισσα της Αγγλίας. Ο θυρεός χωρίζεται σε 4 μέρη, που απεικονίζουν το πρώτο και το τέταρτο τεταρτημόριο τα τρία λιοντάρια, το εραλδικό έμβλημα της Αγγλίας, ενώ στο δεύτερο ο εφορμών λέων της Σκωτίας και στο τρίτο μία άρπα, για την Ιρλανδία, τα τρία βασίλεια που συναποτελούν το Η.Β. Επί του θυρεού στέκεται περικεφαλαία στεφανωμένη με το βασιλικό στέμμα επί του οποίου βρίσκεται λέων με το βασιλικό στέμμα. Ο θυρεός περιβάλλεται από την ταινία του Τάγματος της Περικνημίδας με το ρητό (στα γαλλικά) Honi soit qui mal y pense (Να ντρέπεται αυτός που σκέφτεται άσχημα), και στηρίζεται στα αριστερά από ένα εστεμμένο λιοντάρι, σύμβολο της Αγγλίας, και στα δεξιά ένας μονόκερως, σύμβολο της Σκωτίας.

Η βάση περιλαμβάνει τα εραλδικά λουλούδια των τριών βασιλείων, το ρόδο των Τυδώρ για την Αγγλία, το γαϊδουράγκαθο για την Σκωτία, και το τριφύλλι για την Ιρλανδία. Στη βάση βρίσκεται και η ταινία με το ρητό των Βρετανών μοναρχών (στα γαλλικά) Dieu et mon droit (Ο Θεός και το Δίκαιό μου).

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

Το ελληνικό «εθνικό σημείο» προβλέφθηκε από το Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος (Σύνταγμα της Επιδαύρου της 1ης Ιανουαρίου 1822) και καθορίστηκε με διάταγμα στις 15 Μαρτίου του ίδιου έτους. Τα γνωρίσματά του ήταν το κυανό και λευκό χρώμα και το κυκλικό σχήμα. Το ελληνικό εθνόσημο υπέστη πολλές, μέχρι σήμερα, μεταβολές στο σχήμα και στις παραστάσεις μετά την πρώτη καθιέρωσή του, κυρίως εξαιτίας των πολιτειακών μεταβολών.

Το πρώτο ελληνικό εθνόσημο έφερε έμβλημα την Αθηνά και την κουκουβάγια και μετά την άφιξη του Καποδίστρια προσετέθη και ο φοίνικας σαν σύμβολο αναγέννησης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, το βασιλικό έμβλημα, με τα δυο στεφανωμένα λιοντάρια που κρατούσαν το θυρεό με το βασιλικό στέμμα, έγινε το εθνόσημο του κράτους. 

 

Τα βαυαρικό έμβλημα αντικαταστάθηκε από μια απλή μορφή λευκού σταυρού πάνω σε γαλάζιο πλαίσιο, με στέμμα μετά την άφιξη του Γεωργίου του Α΄. Μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας το 1924 το εθνόσημο είχε απλή μορφή λευκού σταυρού πάνω σε γαλάζιο πλαίσιο. Το δανικό έμβλημα επανήλθε με την επαναφορά της βασιλείας μέχρι το 1967.

ΕΘΝΟΣΗΜΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ

Το εθνόσημο του Μαυροβουνίου υιοθετήθηκε με Πράξη της Βουλής της χώρας, στη συνεδρίαση της 12ης Ιουλίου του 2004. Αντικατέστησε το εθνόσημο του 1990 με το παλιό εθνόσημο του Βασιλείου του Μαυροβουνίου, με τη μόνη διαφορά να είναι στο χρώμα του δικέφαλου αετού (χρυσός αντί ασημένιος). Σήμερα είναι και το κύριο μοτίβο στη Σημαία του Μαυροβουνίου, η οποία επίσης άλλαξε το 2004. Το εθνόσημο δείχνει έναν δικέφαλο αετό που πετά, από τη δυναστεία των Πέτροβιτς- Νέγκος, σύμβολο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, προερχόμενο από την αρχαία Ρώμη. Συμβολίζει την ενότητα της Εκκλησίας και του Κράτους. Το έμβλημα στο εθνόσημο έχει στενούς δεσμούς με το έμβλημα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Το λιοντάρι στο κέντρο είναι σύμβολο επισκοπικής κυριαρχίας και συμβολίζει το βιβλικό θέμα της Ανάστασης του Χριστού ή το Χριστό Παντοκράτορα. Προέρχεται από το ίδιο μοτίβο με το έμβλημα της Βενετίας.

Έπειτα από την ανάκτηση της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου και την απελευθέρωσή του από τη Σερβία, επικράτησε σταδιακά η θεοκρατία, ώστε να παραμείνει η ενότητα πριν από τις πολλές επιδρομές των Τούρκων στη χώρα. Για το λόγο αυτό, η κυριαρχία της Εκκλησίας φαίνεται σε πολλά εμβλήματα και παράσημα. Έπειτα από την ίδρυση δυναστικής κοσμικής εξουσίας , το 1851, το λιοντάρι τέθηκε κάτω από τον αετό, ενώ στο θυρεό προστέθηκαν και τα αρχικά του ονόματος του ηγεμόνα (των Πριγκίπων Ντανίλο Α΄ και Ντανίλο Β΄ και του Βασιλιά Νικολάου Α΄). Στο σύγχρονο εθνόσημο επέστρεψε το λιοντάρι στο θυρεό και καταργήθηκαν τα βασιλικά σύμβολα.